J??avais douze ans, j??ai pris mon vélo et je suis partie

FONTE ZOOM:
J'avais douze ans, j'ai pris mon vélo et je suis partie a l'école kan op de literatuurlijst van het vak Frans van 5e/6e klassers van het HAVO/VWO worden geplaatst. In dit artikel vindt u een vrijwel volledig boekverslag zoals dat op de middelbare school geschreven dient te worden. Het stuk garandeert geen volledigheid, de opdrachten voor een leesverslag variëren van school tot school.

Specificaties

  • Naam boek: J??avais douze ans, j??ai pris mon vélo et je suis partie à l??école...
  • Auteur: Sabine Dardenne
  • Jaar van uitgave: 2004

Samenvatting

Het verhaal is geschreven door Sabine Dardenne. Zij heeft 80 dagen opgesloten gezeten in de kelder van Dutroux. Als ze op een dag naar school fietst wordt ze van haar fiets getrokken en in een busje gedrogeerd. Als ze in het huis van Dutroux is, sluit deze haar op in de kelder, en ze mag er alleen uitkomen als hij haar wil verkrachten. Ze beschrijft, zonder al te veel details, hoe ze 80 dagen in de kelder heeft overleeft, wat ze heeft moeten eten, dat ze alleen haar huiswerk en een stom computerspelletje had, en dat ze moest rondlopen in haar onderbroek en een veel te kort truitje. Dutroux maakt haar wijs dat hij haar redder i.p.v. haar ontvoerder is: als hij er niet was geweest zat ze nu bij ??le chef?? en die zou nog veel ergere dingen met haar doen. Hij vertelt haar dat haar ouders om losgeld zijn gevraagd , maar dat ze het niet kunnen betalen en de hoop op haar hebben opgegeven. Sabine begint brieven aan haar moeder te schrijven, die Dutroux zelf beantwoord. Na 77 dagen krijgt ze gezelschap van Laetitia, die Dutroux ook heeft ontvoerd. Hij doet precies hetzelfde met haar als met Sabine, en Sabine voelt zich schuldig omdat zij om een vriendinnetje had gevraagd. Toch is dit haar redding geweest, want 3 dagen later worden ze ontdekt door de politie. Sabine en Laetitia waren de enige twee die tot dan toe uit de handen van Dutroux waren ontsnapt. Eerder heeft hij er 2 levend begraven, en twee anderen zijn verhongerd toen Dutroux vastzat.

Een grote rechtszaak volgt en Sabine probeert met alle macht uit de pers te blijven. Pas in 2004 begint de daadwerkelijke rechtszaak. Sabine is dan 20 en helemaal niet bang meer voor Dutroux, sterker nog, ze walgt van hem. Tijdens het proces vragen Dutroux en zijn vrouw zowel Sabine en Laetitia om vergiffenis, maar beide meisjes moeten er niets van weten. Dutroux wordt veroordeeld tot levenslang met 10 jaar tbs. Na de rechtszaak kon Sabine haar leven eindelijk weer normaal oppakken. Ze heeft een vriend en een baan nu, en het gaat goed met haar, al zou ze het drama nooit kunnen vergeten.

Plaats

In het zuidelijke gedeelte van Vlaanderen, eerst waar Sabine woont en later in het huis van Dutroux .

Tijd

Er staat letterlijk in de tekst dat ze de periode van 1996 tot 2004 beschrijft.

Perspectief

Sabine is de hoofdpersoon, zij is ontvoerd door Dutroux en vertelt in dit boek haar verhaal.

Hoofdpersonen

  • Sabine Dardenne, als 5e ontvoerd door Dutroux
  • Marc Dutroux, ??het beest van België??, ontvoerder van o.a. Sabine
  • Laetitia, als 6e ontvoerd door Dutroux

Titelverklaring

De titel slaat op hoe het drama van Sabine allemaal begonnen is, ze was 12 en ze fietste gewoon naar school.

Genre

Het genre is waargebeurd verhaal.

Hoofdstukken

Het boek bestaat uit 10 hoofdstukken/delen.

Opbouw

Er zijn veel beschrijvingen, dialogen zijn maar schaars , het meeste is gewoon in de beschreven vorm geschreven.
Het boek is geschreven:
  • Met veel simpele zinnen
  • Met veel beschrijvingen
  • Met niet erg moeilijke zinsopbouw of grammatica, makkelijk te volgen

Realiteit

Het boek is zeker realistisch, omdat de lezer in dit geval weet dat het verhaal echt is gebeurd, want de lezer heeft de eigenlijke rechtszaak ook gevolgd.

De schrijver

Over de schrijfster valt weinig te vertellen, omdat Sabine Dardenne in het dagelijks leven geen schrijfster is. Ze is geboren op 8 december 1983. Ze heeft dit boek geschreven omdat ze de wereld wilde laten weten wat ze heeft meegemaakt, in de hoop dat ??psychopaten niet zomaar meer worden vrijgelaten??. Ik denk niet dat er nog een vervolg o.i.d. komt, het was een éénmalig iets.

Je eigen mening

Ik vond het boek heel erg interessant, en ook niet erg moeilijk om te lezen. Dat komt door twee redenen: het boek is in een erg simpele stijl geschreven, er zijn weinig lange zinnen en weinig moeilijke woorden. Bovendien heb ik het proces in 2004 een beetje gevolgd, dus ik wist er al wel wat vanaf en dat heeft waarschijnlijk soms ook wel geholpen. Ik heb maar weinig woorden op hoeven zoeken. Zo was ??le brute de Belgique?? makkelijk te vertalen, omdat Dutroux in Nederland ook al bekend staat als ??het beest van België??.

Verder is het boek natuurlijk niet echt als een roman te beoordelen met ??het was spannend tot het einde?? of ??er waren veel wendingen??, in dit geval was het meer een soort documentaire. Sabine heeft ook hulp gehad van Marie-Thérèse Cuny, die haar o.a. heeft geholpen met de schrijfstijl en de volgorde. Toch merk je dat als Sabine iets verteld, en de afloop weet ze nu al, dat ze dan vaak meteen al de afloop verteld.
VOIR AUSSI:
  1.  
  2.  
  3.  
Sans commentaires

Laisser un commentaire

Code De Sécurité