Monografie van het boek 'Accueil et de la patrie »Linda van Layne

FONTE ZOOM:
In het boek 'Accueil et de la patrie' doet Linda L. Layne onderzoek naar Formatie van de Collectieve identiteit van bedoeinen en Jordanie. Ze legt Bloot houe deze Vorming een continuous Fluide procès est tussen verschillende bevolkingsgroepen. Hieronder volgt een van monografie dit boek, waarin veel aandacht est voor het dat paradigma Layne gebruikt.

Accueil et Homeland

De Abbasieden en de Hashemieten, die veelal als nomadisch en tribaal worden gezien, zijn voor Onderwerp van onderzoek Layne. Hierbij wordt er vooral gefocust op de Abbasieden. Layne gaat en op de verhoudingen die er binnen deze groepen bestaan, de interpersoonlijke Relaties en de wijze waarop ze hun cultuur vorm geven. Hiernaast speelt echter de wisselwerking het een rencontré macroniveau importantes Les rol dans haar onderzoek. Wat zijn de invloeden van de dominante Jordanese cultuur en houe beantwoorden deze tribale groepen deze invloeden? Het beeld dat zo naar Voren komt wat betreft de constructie van de Collectieve identiteit, spreidt zich uit plus verschillende Gebieden. Het Boek zowel handelt plus de interpersoonlijke Relaties en de functies mourir objecten en arbeidsprocessen hierin spelen. Anderzijds wordt er ook overgegaan naar het macroniveau, waarbij de constructie van de cultuur tribale, politiek en économique en relatie rencontré de dominante cultuur wordt onderzocht. Layne tracht op deze wijze tot een van de dekkend beeld Collectieve identiteit van rencontré nom de Abbasieden te komen en ze probeert de invloeden mourir achter deze constructies schuilgaan bloot te leggen.


Dialoog en complementariteit
Omdat het onderzoek naar de groepen tribale dans Jordanië diversifiée beslaat de Velden, est ook de onderzoeksmethode van Layne niet eenduidig. Aan de ène zijde staat de participerende observatie op de voorgrond. Dit komst het meest duidelijk naar Voren als er ingegaan wordt op de interpersoonlijke Relaties en politieke vertegenwoordiging binnen en vanuit de groepen tribale. Anderzijds staan ​​dit microniveau continu dans Verbinding rencontré bespiegelingen plus theoretische kaders en condities op het macroniveau. Wat betreft de macroniveaus gaat het niet zozeer om statisch materiaal, maar eerder om overheersende politiek, Culturele en economische structuren mourir bepalend zijn. Een duidelijk voorbeeld hiervan est het onderzoek naar de wijze waarop politieke vertegenwoordiging tot se komt. Hierbij wordt er allereerst gekeken naar interpersoonlijke Relaties binnen de groepen tribale en houe hieruit politieke afgevaardigden naar Voren Komen, anderzijds wordt er gekeken houe de dominante cultuur van invloed est op deze afvaardiging. Hoe est de vorm van het staatsapparaat van op invloed de politieke structuren binnen de groepen? En welke invloed oefenen deze groepen zelf weer uit op de dominante politieke structuur. Er ontstaat zo een van beeld complementariteit, waarbij vooral de continuer dialoog naar Voren komt.

Méthodologie
Vanwege de Diversiteit in het onderzoek, het beslaat meerdere van de Velden Jordaanse maatschappij, probeert Layne de delen van het onderzoek te verbinden porte een historiserende toe te voegen composante. Vanuit deze Beschrijving wordt vertrokken omdat naar het haar inzicht structuur functionalisme er niet en est Geslaagd de interpersoonlijke Relaties en historische gebeurtenissen adequaat te analyseren. Hiernaast Wijst ze ook op de problemen mourir opkomen bij een essentialistische benadering en deze benadering zou zich te veel vastleggen op een visie bepaalde en daardoor andere visies uitsluiten. Layne neemt daarom het modèle dialogische als uitgangspunt, waarbij binnen een omlijnde kaders niet eenduidige ontwikkeling binnen en Tijd en ruimte plaatsvindt. Dit dialogische modèle uitstekend bij het onderzoek naar de Bedoeïen passé, die een deel van het jaar als Nomaden leven. Ze zijn niet gefixeerd de ruimte en Moeten continuous hun Relaties dans réunis personen en objecten opnieuw bepalen, ze zijn continu relationeel. Binnen dit modèle de dialogisch ze passé disciplines Verschillende orteil. Ten eerste est het er geschiedkundige aspect dat er toe bijdraagt ​​dat het onderzoek naar de constructie van Collectieve identiteit van de Groep marginale omlijnd wordt porte en geworteld est dans De Tijd. Hier komt weer het relationele naar Voren, alles est tevens bepaald dix opzichte van De Tijd. Binnen deze omlijning Komen ook op de sociologische theorieën voorgrond. Vooral de invloed van productieverhouding op het leven van de Bedoeïen krijgt hierbij de aandacht. Layne refereert diversifiée malen aan marxistische theorie de mourir dominante cultuur veelal als hegemonisch beschouwd. Ze plaatst echter wel kritische kanttekeningen bij deze theorieën, mourir ze ongenuanceerd vindt. Binnen dit historische en sociologische kader vindt de antropologische praxis van participerende observatie Plaats. Porte deze opbouw in het onderzoek wordt de indruk gewekt dat het kader historische en theoretische prevaleert op het observeren zelf. Hommes krijgt enigszins het dat idee de observaties gevormd worden vanuit de voorkennis. Dit neemt echter niet dat weg Layne, porte deze multidisciplinaire benadering, dans staat est het complexe geheel dat naar Voren treedt bij de constructie van Collectieve identiteit, adequaat te Onderzoeken.

Autonomie Relationele
In het commencer van het boek vertrekt Layne vanuit het historische perspectief. De Groene Revolutie est ook van invloed geweest leven van het op Bedoeïen. Ze zijn niet meer Puur nomadisch maar betrekken dans de huizen d'hiver. Voor een deel wordt het zo kapitalistische productieproces in het leven geïntegreerd, hoewel ze zich zelf eerder bezighouden rencontré marchandises, wat gezien kan worden als een voorstadium van het productieproces kapitalistische. État de mourir ontleend wordt aan de architectuur van een huis kan gezien worden als een van deze Gevolg integratie dans de National économique. Toch kan gezegd worden dat een de Bedoeïen Redelijke autonomie hebben dix van opzichte de bemoeienis nationale. Dit komt Mède voort uit het dat Feit persoonlijke en relationele autonomie Hoog gewaardeerd worden dans Arabische Landen. Dit resulteert Erin dat de Bedoeïen veel zaken niet gefixeerd hebben en dat bijvoorbeeld de plaats van geboorte wordt als een aangegeven wordt sociale relatie, relationeel dus. Talon de hiérarchie sociale bij de Bedoeïen est gebaseerd Relaties de Sociale op, zo geven Zitplaatsen in de tent de hiérarchie aan. Porte de specifieke sociale structuur zijn ze echter dans staat hun als groep voor een Autonomie deel te Behouden. De Modernisering dringt echter wel degelijk porte bij de deeltijd-Nomaden. Zo zijn er coursiers meer industriële producten bij poule te vinden. Dit acte à moins de Jordanië ook de discussie oplaaien de Bedoeïen de nu de wel niet tribaal zijn, des welke andere ze état hebben. Aan de kant ène worden ze gezien als onislamitisch maar andere kant aan de worden ze ook gezien als echte Arabieren. Belangrijk est echter dat een Bedoeïen importantes Les bron van zijn voor de inkomsten nationale overheid, ze zijn voor een Trekpleister Toeristen. Hierdoor staat de mening plus de Bedoeïen Verband rencontré de buitenwereld internationale en minder rencontré de Bedoeïen zelf.

Dominante cultuur en gemarginaliseerde cultuur
Dans le chapitre 6 van het boek wordt ingegaan op de relatie tussen de Bedoeïen en de overheid. De Bedoeïen participeren in het wel politieke systeem, hoewel de vertegenwoordigers uit tribale groepen weinig steun krijgen. Het proces van vertegenwoordiging blijkt grotendeels af te hangen van belangenbehartiging. Iemand die een vertegenwoordiger steunt, verlangt dans ruil hiervoor dat zijn Belangen behartigd worden. Het kiezen voor een vertegenwoordiger staat dus veelal los van de groepsstructuren Tribale de ideologische overwegingen. Als een vertegenwoordiger wel aan het beantwoord principe van ?? voor iets, hoort iets ??, kan deze de steun krijgen van een persoon uit een andere tribale groep. Een andere opvallendheid est dat er veelal mondeling gestemd wordt en dat op de performance de voorgrond treedt. Dat de tige LUID wordt uitgesproken, zou kunnen interpreteert worden als verzet tegen de fragmentarisering van het leven-privé en het geïnstitutionaliseerde gebeuren. Deze zijn logischerwijs niet meer remplies elkaar verbonden, maar een nemen wapitis Plaats de Aparte dans. Stemgedrag Het wordt porte Layne niet alleen als pragmatisch beoordeeld, maar ook als symbolisch. Heeft het les als Stemmen de De Nationale ritueel nodig om te zichzelf legitimeren. Hier komt dus de dialogische relatie tussen de Bedoeïen en de overheid naar Voren. Zo is het eveneens gesteld Met de constructie van het zelfbeeld dat de Bedoeïen hebben. Dit staat dans beeld continuer dialoog rencontré geobjectiveerde beelden mourir ze voorgeschoteld krijgen. Het dragen van traditionele kleding kan gezien worden als een van deze uiting zelfbewustheid. De objecten uit hun cultuur worden echter coursiers meer tot symbolen. Er vindt een proces plaats van metaforisering. Dit wordt porte Layne beoordeeld vanuit een marxistisch kader: het kapitalistische systeem maakt dat nous objecten en producten een vooraanstaande rol dans leven geven. Dans musée een, Overigens een porte opgericht Abbadis, dat est ingericht met een tentoonstelling plus het leven van zijn Bedoeïen vooral Voorwerpen te zien. Deze van de symbolisering tribale cultuur beoordeelt Layne als het opgaan in het hegemonische kapitalistische systeem, dat een nadruk op legt de Voorwerpen. Enerzijds personaliseren de Bedoeïen het staatsapparaat, maar ook dit heeft tot Gevolg dat ze minder opvallend worden. Ze worden steeds meer anoniem. Layne benadrukt echter dat deze visie maar een visie enkele est, en dat de verschillende discoursen tegelijk aan het werk zijn. Volgens haar est er dans Jordanië Sprake procès van een ?? mix-and-match ?? wat betreft culturele representatie. Als Layne dit dans verband brengt rencontré processen macroniveau op komt ze tot de conclusie dat de Jordanese cultuur Fluide en gefragmenteerd est. Dit komt volgens haar Mède porte de invloed van het internationale kapitaal mourir de arbeidsverhoudingen beïnvloeden. De Bedoeïen laten zich niet bepalen porte de ruimte, ze een groot trekken deel van het jaar rond. De overheid en metname de Koning zijn niet eveneens gefixeerd, le soutien de te winnen de maar maken hun rondes langs de Bedoeïen. De ruimte wordt tot een Fluide geheel. Layne merkt verder de ontwikkeling van een Natie als de veelal Lineair wordt gezien, wat ook komt porte de invoerting van de klok. Ze Wijst er op dat de Bedoeïen gebeurtenissen als Geisoleerd dans De Tijd zien. Hoewel ze coursiers meer tijdstermen van de dominante cultuur overnemen. De gemarginaliseerde cultuur en de dominante cultuur zijn complementaire dix opzichte van elkaar. Dans dit dialogisch kader zijn de postmoderne opvatting van ruimte en Tijd van toepassing op de Jordanese cultuur.

Een oordeel
Als gekeken wordt naar kritiekpunten op het boek Komen enkele zaken naar Voren. Ten eerste valt op dat Layne dat er niet geheel dans slaagt son boek tot een vloeiend verhaal te maken. Ze slaagt er slechts deels dans de multidisciplinaire benadering op te werken tot een vloeiend geheel. De ène keer ligt het zwaartepunt bij de economische invloeden en de andere keer bij de invloeden sociale. Hoewel dit complexe geheel van invloeden wel gaat dagen als het op als boek geheel wordt teruggekeken, maar het blijft Tijdens enigszins het Lezen verborgen. Het Boek zou dan ook gezien kunnen worden als een stukje postmoderne fragmentatie, waarbij het ène perspectief het andere afwisselt van instant moment tot. Een ander kritiekpunt est het aan Gebrek Statistische gegevens. Dit Gaat vooral op als van de la economische de invloeden de Layne. Als ze bijvoorbeeld spreekt van de invloed van het internationale kapitaal, verzaakt ze rencontré cijfers te komen. Hierdoor blijven de invloeden die van het macroniveau uitgaan beperkt tot observatie mourir gelinkt wordt aan een theoretisch kader. Dit komt het Wetenschappelijke karakter van het niet boek dix goede. Ondanks deze kriekpunten moet worden toch gezegd dat het een boek talon aardige benadering est van de complexe Realiteit. Mogelijk porte mede de postmoderne eclectische benadering, waarbij verschillende theoretische en disciplinaire kaders worden voor een gebruikt onderzoek. Mède porte deze multidisciplinaire benadering slaagt Layne Erin een boek te schrijven dat zowel voor Historici, als sociologen antropologen relevante informatie bevat. En daarnaast natuurlijk voor een Ieder filière Erin geïnteresseerd est.
VOIR AUSSI:
  1.  
  2.  
  3.  
Sans commentaires

Laisser un commentaire

Code De Sécurité