Samenvatting: Un peu d'histoire du Moyen Age hoofdstuk 1

FONTE ZOOM:
Dans de derde eeuw na Christus was het Romeinse Rijk erg groot. Al deze regio ?? s, behalve Italië, provincies werden genoemd. Rome verloor rond 250-350 de politieke, militaire, Religieuze, economische en culturele leiderschap. De macht verschoof meer naar de provincies, onder andere porte Diocletianus die het rijk dans vieren verdeelde. Uiteindelijk verschoof de naar de macht barbaren, mourir vanaf 400 à moins de begonnen te vallen. Dit is een van Samenvatting hoofdstuk 1 van het boek Une brève histoire du Moyen Age van Barbara Rosenwein. Het hoofdstuk est genaamd Le monde romain transformées.

La provincialisation de la Emprire

La groot de Tijdens de crise van de derde eeuw werd het dat het duidelijk Romeinse Rijk était om porte één homme bestuurd te worden. Vanuit het noorden drukten de barbaren ?? ?? tegen de grenzen, vanuit het Oosten waren dat de Perzen. Het leger était niet sterk genoeg en était er een groot Gebrek aan Rekruten, porte voornamelijk epidemische Ziekten. Er werden verschillende maatregelen genomen om deze rencontré Aanvallen om te gaan.
  • Hervormingen dans leger het: Uitbreiding van het leger, mobiele Troepen, versterken van het leger staande.
  • Germaanse soldaten werden in het leger Romeinse opgenomen. Als ruil hiervoor kregen ze een stuk terres in het Romeinse Rijk.

De crise van de derde eeuw avait ook op grote gevolgen politiek gebied. Een opvolgingscrisis zorgde ervoor dat er zeer veel soldatenkeizers aan de macht kwamen, mourir werden verkozen porte hun soldaten. Deze KEIZERS hadden geen interesse in de stad Rome, omdat deze te ver van het strijdveld af lag. Valerianus koos daarom Milaan als keizerlijke verblijfplaats. Na een paar andere plaatsen werd Constantinople de nieuwe keizerlijke verblijfplaats.

Er était veel geld nodig voor het leger. De Romeinse regering Verlaagde daarom de samenstelling van de zilveren meer porte munt toe te voegen metaal. Er MEHF bovendien meer Geproduceerd worden voor het leger, zoals eten en kleding. Deze productie gebeurde vaak dans de provincies, waar de legers verbleven. Het hele rijk werd sterk gemilitariseerd. Gallien stelde een verbod dans voor de senatoriale aristocratie om het nog langer leger te Leiden. Diocletianus verdeelde het rijk dans vieren en kon daarmee de crise onder controle houden. Onder Constantijn kwam de crise tot zijn eind. Er kwam een ​​einde aan de strijd om de opvolging en volgende er een van Période politieke stabiliteit.

A New Religion

Constantijn avait als het oude Doel Romeinse Rijk te herstellen. Het werd echter een nieuw compleet rijk.

Dans Palestina kwam een ​​zogenaamde Jezus-beweging op gang. Het grote verschil tussen deze Aanhangers en de Joden, waren dat zij predikten tot niet-Joden. De kern van hun geloof était ce mannen en vrouwen de disparition zouden worden wanneer ze à Jezus geloofden, en hun leven eeuwig stond te wachten dans de hemel.

Op het commencer Stonden de Romeinse erg onverschillig tegenover de Christenen. Ze verwachten niet dat de veroverde Volkeren hun geloof opgaven. Het chrétienté avait niet veel aantrekkingskracht op de armere onderlaag en de l'élite. Toch avait het wel enige aantrekkingskracht op de middenklasse. Deze Kondén anders nooit tot de bovenlaag opklimmen, maar wel bij het chrétienté. Onderwijs voor de Romeinse élite était erg duur en duurde lang. Het chrétienté avait filière veel minder la duur de haar eigen était. Ook het chrétienté avait aantrekkingskracht op de provincialen, die zich nooit echt Romeins gevoeld hadden.

Christenen werden lokaal en sporadisch porte de Romeinen vervolgd. De Romeinen waren cogner dat de Christenen de Toorn van de goden plus het Rijk afriepen. Tijdens de crise van de derde eeuw werden de Christenen grootschaliger vervolgd. Aan het commencer van de derde eeuw begon de kerk zich echter coursiers meer te organiseren.

In het édit van Milaan en 313 werd het chrétienté Officieel porte erkend keizer Licinius en keizer Constantijn. Constantijn était de Drijvende kracht achter dit édit. Hij versloeg en 312 bij de Milvische brug zijn tegenstander Maxence. Deze Overwinning droeg hij op aan de Dieu van de Christenen. Dit Met édit van Milaan werden de Christenen niet aan de alleen gelijkgesteld andere geloven, ze werden zelfs verheven. Constantijn Liet kerken bouwen en gaf de kerk haar bezittingen terug. Bovendien gaf HIJ De Priesters speciale privilèges. Hij doopte ook de stad Byzance om tot Constantinople, wat vanaf toen de keizerlijke verblijfplaats werd. En 325 werd het eerste Concillie van Nicée gehouden, waar de goddelijke natuur van Jezus Christus bepaald werd en de leer van het arianisme verworpen werd.

Na Constantijn bekeerden veel mensen zich tot het chrétienté, KEIZERS hoewel er ook nog waren die verkeerde vormen van het chrétienté propageerden de zelfs het chrétienté tegengingen, Zoals keizer Julianus. En 380 verklaart Théodose het chrétienté als officiele staatsgodsdienst. Toch was het chrétienté Onderling ook verdeeld. Er waren die verschillende stromingen het niet eens Onderling waren plus bijvoorbeeld de aard van Dieu, zoals de donatisten en de arianen.

Doctrine

De de les kerkvaders ?? zijn de overwinnaars dans de strijd om de doctrine. Sint Athanase streed Tijdens het Concillie van Nicée tegen de priester Arius, en hij gagné. Daarom wordt hij De orthodoxes genoemd vader Katholieke, en Arius een ketter. Volgens Athanase waren de Vader en de Zoon gelijk dans hun goddelijkheid, volgens de arianen était de Zoon geschapen en niet geheel menselijk, niet geheel Goddelijk. Toch bleef het arianisme bestaan. Wulfilas predikte dit geloof tot de Gothen langs de Rivier de Danube.

Naast het arianisme waren er doctrines nog meer. Het monofysitisme leerde dat het vlees van Christus Goddelijk était en daarmee ook het Menselijke vlees. Dit werd het geloof van de Armeense, Egyptische en Ethiopische Christenen. Pélage leerde dat bekering alle zonden uitwiste. Daar tegenover stond Sint Augustin, meurent vond dat de mensen niet goed en staat waren te doen zonder de Zegen van Dieu. Deze Sint Augustin schreef een boek voor het Westen, genaamd ?? Cité de Dieu ??, a rencontré daarin alle antwoorden op de goddelijke vragen. Daarin beschrijft hij twee soorten steden: een stad Aardse en een stad goddelijke. De stad Aardse était tijdelijk, onderhevig aan ziekte, oorlog en vuur. Dans de goddelijke stad était het logiciel en oneindige geluk te vinden. Toch avait les hommes de instituties van de stad Aardse nodig om in de stad goddelijke te komen.

Les sources de la grâce de Dieu

De pausen uit Rome leidden uit Mattheus 16h18 af dat zij de opvolgers waren van Petrus, de eerste Bisschop. Bovendien dachten zij dat het beaucoup van de zondaars en het vergeven van poule de handen hadden. Dans De mis vertegenwoordigden couvain en Wijn het lichaam en bloed van Jezus. Dit wordt ook wel de eucharistieviering ?? ?? genoemd. De mis een goed était middel om de genade van Dieu te krijgen. Daarnaast waren er ook nog de heiligen. Deze mensen waren uitverkoren porte Dieu. Ze gaven hun bezittingen op, ze Vasten, ordonné, Sliepen niet en hadden geen seks. Deze heiligen gingen de strijd aan Met de Demonen. Ze waren erg populair bij de mensen, deze dachten dat ze magische krachten hadden. Deze krachten zouden na hun dood voortleven dans de relieken. Deze relieken werden daarom vaak bewaard dans de kerken de kwamen dans privébezit.

Les Barbares

De Goten, Visigoten, porte Franken en Germanen werden de Romeinen ?? barbaren ?? genoemd. Verschillende formaties van deze groepen kwamen tot reposer porte etnogenese. Germaanse stammen mourir aan de Buitenkant Rijk van het Romeinse woonden kon hommes geen noemen de Eenheid. Die zich voor een de Ze bestonden uit van groepen verschillende doeleinde Kondén verenigen. Uit Dèze multi-etnische Confederatie kan na verloop van een nieuwe Tijd etnische groep ontstaan ​​met een eigen identiteit. Dit proces van verval en van ontstaan ​​nieuwe stammen noemt hommes etnogenese. Goten zich de la filière vestigden in Polen hadden dus een verschillende etniciteit dan de Goten mourir leefden bij de Zwarte Zee.

Tijdens de crise van de derde eeuw vielen de Goten het uit het Zwarte Zeegebied Romeinse Rijk binnen. De Romeinen kochten deze invallen op het af commencer, maar daar stopten tard mee. Rond 250 hadden de Goten grote delen van de geplunderd Balkans. Na deze invallen waren de Goten gesplits als twee groepen: de Oostelijke Ostrogoten en de Visigoten uit Roemenië. Rond het jaar 335 waren de Visigoten bondgenoten Rijk van het Romeinse en Vochten ze du de de legers Romeinse.

Deze samenwerking kwam tot zijn einde toen en 376 de Hunnen uit de steppes van West-centraal Azië het Zwarte Zeegebied invielen, en verder gingen naar Roemenië. De Visigoten vroegen daarom asiel aan keizer Valens, deze orteil stemde. Ongeveer 200,000 Visigoten kwamen daarna het Rijk binnen. Dit maakte de Romeinen woedend. En 378 kwamen de Visigoten dans opstand tegen de Romeinen, en vermoorden keizer Valens dans de laitier van Adrainopel. En 397 begonnen de Visigoten onder leiding van Alaric naar een permanente verblijfplaats te zoeken. Ze gingen eerst naar Griekenland, toen naar Italië en settelden zich daarna dans Gallie en 418. En 484 hadden ze het grootste gedeelte van Spanje ook ingenomen.

Rond 406 begonnen coursiers meer barbaarse groepen het Romeinse Rijk à moins de te vallen. De Alanen, Vandalen en de Sueven. De Vandalen vestigden zich à Noord-Afrika, terwijl de Sueven in Spanje bleven waar ze al SNEL verdreven werden porte de Visigoten. Na van de dood Attilla de Hun 453 viel zijn rijk aan de Danube. Hierdoor vielen nog meer groepen het Romeinse Rijk à moins: de Ostrogoten, Rugi en Gepids. En 476 werd de laatste Romeinse keizer Augustule afgezet porte Odoacre. Keizer Zeno van het Oost-Romeinse Rijk beviel en 490 de Ostrogoten om Odoacre aan te vallen en Théodoric koning te maken. Niet lang daarna veroverden de Franken Gallie onder Clovis. Noordwest Afrika werd overheerst porte de Vandalen, porte Spanje de Visigoten, Gallie porte de Franken en Italie porte de Ostrogoten. Verder namen de Angelsaksen Zuid-Oost Brittannië dans, en de de Bourgondiërs vormden een rijk wat vandaag de dag Zwitserland est. .

Le Nouvel Ordre

De nieuwe situatie van de zesde eeuw was het kleine van ontstaan ​​barbaarse koninkrijken in het Ouest-Romeinse Rijk. Daar vervielen de steden, overheersten de Rijken en domesticeerde het chrétienté. Het Oost-Romeinse Rijk Ging verder onder een nieuwe naam: het Byzantijnse Rijk.

Ruralisation de l'Ouest

Dans plaats van het dans beslag nemen van terres, settelden Vele barbaarse leiders zich in de steden, om vanuit daar belasting te Verzamelen.

Het grootste bezwaar van de Romeinen op de barbaren était hun ariaanse geloof. Clovis van de Franken était de eerste filière dit probleem overwon porte zich te bekeren tot het katholieke chrétienté. De barbaren namen ook veel instituties van de Romeinen plus, zoals de wetten. Omdat de Romeinse wetten waren opgeschreven in het Latijn, était er een grote groep Romeinse ambtenaren nodig om de koning te dienen.

De Stedelijke middenklasse verdween langzaamaan. De nieuwe belastingen van de vierde eeuw hadden hier veel mee te maken. De curiales hadden in het Romeinse Rijk alle belasting verzameld. Dans de vierde eeuw verarmden deze curiales, omdat grote landbezitters niet betaalden. Hierdoor moesten de armere mensen de dernière dragen alleen. Wanneer ze niet meer dit Kondén betalen vluchten ze naar de rijke landbezitters en gaven hun vrije état op dans les terres ruil voor en bescherming. Tijdens de zevende eeuw hadden de barbaren het opgegeven en indén ze geen belasting meer.

Eveneens raakten de De dans verval. Er leefde niet meer zo veel Bevolking en het centrum a été geen meer van de Handel. Steden waren vaak nog wel Religieuze en culturele centra. Oorlog en ziekte verminderden de Bevolking. Ook een vond er verschuiving plaats van het leven naar het stedelijk rurale leven. Lange-nam afstandshandel af. Bisschoppen, landheren, koningen, koninginnen, hovelingen en krijgers hadden een Monopolie op de Welvaart in het westen.

Kloosters vormden ook importantes Les, landeigenaren machtige, en monniken werden erg bewonderd. Monniken leefden dans gemeenschappen en gaven hun leven op voor de religie. Ze hadden veel ongeschreven regels, maar ook tard regels de geschreven. Césaire schreef regels voor zijn ZUS en Neef die het hoofd waren van kloosters. Le rond de Sint Benedictus 540 de bekendste regels voor de kloosters, mourir dans de Negende eeuw overgenomen werden porte de Karolingen en daarmee de Westerse norme werden. Deze regels omvatten de perioden van het ordonné, lezen, zingen en Werken. Een biografie de Paus Gregorius de Grote plus Benedictus waarin hij zijn regels prees.

Le retranchement de l'Est

Na 476 était er ook een nieuwe orde in het Oostelijke Rijk, die minder opvallend était. Er était coursiers nog een keizer met veel gezag en de steden waren coursiers nog même levendig. De middenklasse avait nog veel macht. Ook werden er nog coursiers zeer effectief belastingen geïnd. Toch kan het Oostelijke Romeinse Rijk Beter bezien worden als een staat in het Midden-Oosten, die meer aan Perzië Verwant était. Justinianus Liet de wegen Vervallen en de Slaven het rijk binnenvallen, en nam Sommige Perzische gebruiken plus.

Een erg aspect belangrijk van de cultuur in het Oost-Romeinse Rijk waren iconen, oorspronkelijk een van de creatie Christenen en Egypte. Via iconen dachten de Oostelijke Christenen toegang tot heiligheid te hebben.

Dans de vijfde en de zesde eeuw begon het rijk zich dans zichzelf te keren. De Codex Theodosianus werd en 438 ingevoerd, hetgeen algemene wetten en rescripten bevatte. Justinianus Voerde wetgeving verdere en. De Codex Justinianus omvatte keizerlijke Wetten, de Digest bevatte Juridische Wetten, en Instituts de was een tekstboek voor Advocaten.

Justinien était er verder op uit om de glorie van het oude rijk te herstellen. Hij nam daarom Noord-Afrika van de Vandalen en 534, en een van stuk zuidoost Spanje en 552. Met grote moeite namen ze ook Italie, dans le van de Ostrogothen. De eerste twee veroveringen waren redelijk Succesvol, maar de verovering van Italië était desastreus. Er werd een verwoestende oorlog gevoerd en Italië van tot 535 552. De Lombardische Germanen mourir aan de kant van Justinianus Vochten om te helpen Italie à te nemen, keerden terug naar Italië voor hun eigen Gewin. En 572 hadden zij Noord-Italie, Spoleto en ingenomen Benevento.

Toch était de Westerse verovering voor Oost-Rijk maar een Romeinse bijzaak. De Hoofdzaak waren de Oorlogen rencontré het Perzische Sassanidenrijk dans de zesde eeuw. Niemand Wist dat uiteindelijk de Moslims als Vainqueur uit de bus zouden Komen.

Conclusie

Porte de crise van de derde eeuw était de oude Romeinse élite gedegradeerd, terwijl er nieuwe groepen dans waren opkomst. Één groep daarvan waren de Christenen. La chrétienté werd de officiële religie in het rijk en 391-392. Er vond daarmee een verschuiving plaats van religie dans particuliere Huishoudens en Tempels naar relieken, iconen en de l'Eucharistie. Bisschoppen en monniken gingen een importantes Les rol spelen. Politiek était Rijk overwonnen porte de barbaren. Na een periode van het samenwerking werd Ouest-Romeinse Rijk overgenomen
VOIR AUSSI:
  1.  
  2.  
  3.  
Sans commentaires

Laisser un commentaire

Code De Sécurité