Afrikaanse fashionista met internationale allure

FONTE ZOOM:
Ze staat dertig jaar aan het roer van een bloeiende modebusiness. Haar naam rolt zowel in Europa, als op het Afrikaanse continent, genoegzaam over de tongen. Diouma Dieng is een begrip. Voor de één is ze een pionier, voor de ander een autoriteit, sommigen spreken van een fashionista. De laatste tijd spreekt men zelfs van een wilde weldoenster.

Diouma Dieng

Modediva Diouma Diakhaté Dieng ontwerpt galakleding en outfits voor regeringsleiders en celebrities over heel de wereld. Ze windt er geen doekjes om: ??Wie internationaal wat wil betekenen, laat zich cultureel niet onbetuigd. Leeghoofden komen nergens.??

Het rommelt er en alle hulp schiet tekort. Er wordt gemoord en verkracht dat het geen naam heeft. Voedseltekorten en overbevolking leiden miljoenen mensen naar de hongerdood. De donkere kantjes van het Afrikaanse continent worden ons met de regelmaat van een klok als een natte dweil in het gezicht gekletst. Toch heeft het westen een hart voor Afrika. Lang leve de zonovergoten baobablandschappen en het exotisch klinkend tromgeroffel van stoere muzikanten met een Colgatesmile. Het opdringerige, stereotiepe beeld van Afrika laat weinig aan de verbeelding over. Nochtans nemen mensen in Afrika, misschien nog meer dan hier, hun lot in eigen handen. Ze geloven in hun kunnen en werken aan hun toekomst. Wanneer het op ambitie aankomt, staat de Afrikaanse vrouw met stip op nummer één. Afrikaanse Mama??s zetten zonder schroom de realiteit naar hun hand. Zo ook de Senegalese Diouma Diakhaté Dieng. Madame Dieng leerde, en leert nog steeds, haar volk de kunst van het borduren en het kokketeren.

Nu hebben in Senegal de naaimachines altijd een prominente plaats ingenomen. In West-Afrika leeft sinds eeuwen een bloeiende handel in textiel première classe. Dure waxstoffen en fijn geborduurde kaftans en boubous smukken er sinds mensenheugnis de traditionele feesten en religieuze ceremonieën op. Jonge vrouwen deinzen er niet voor terug om hun studie met een baantje te combineren. Ze reizen met hun marchandise duchtig heen en weer tussen de buurlanden. Ondanks de economische en politieke recessie, bloeit de handel in stoffen er als geen ander. Senegalezen zijn modebewust en houden van paraderen. Ze worden niet voor niets de Italianen van Afrika genoemd. Maar waar in het verleden het vak van couturier of couturière eerder voor weinig geschoolde jongeren was weggelegd, heeft het succes van het atelier van Madame Dieng de ogen van meer dan één jonge vrouw geopend. De American dream ligt als topmodel of styliste binnen handbereik.

Diouma Dieng is autodidacte. Ze groeide op in een gezin waar de eindjes met moeite aan elkaar werden geknoopt. Maar haar ouders zagen erop toe dat ze naar school ging en een diploma behaalde. Diouma knokte zich een weg naar haar eindexamen. Het was de enige manier om aan een job te geraken en het gezinsinkomen op te krikken. In haar vrije tijd legde ze zich toe op naaien en stikken. Als kind al was ze erg modebewust en hield ze van elegante jurkjes en kokette tenues. In de garage van het ouderlijke huis probeerde ze patronen uit op de naaimachine. Er was thuis immers geen geld voor modegrillen. Zo naaide ze voor haarzelf een outfit bij elkaar. Buren en passanten vroegen zich regelmatig af wat het geronk achter de garagedeuren te betekenen had. Geen mens voorzag dat de eigenwijze Diouma de krijtlijnen voor haar internationale carrière als styliste aan het uitstippelen was. Wat ze ermee verdiende, gaf ze aan haar vader. Meteen na haar middelbare studies solliciteerde ze bij de Ambassade van de Democratische Republiek Congo. Na een tijdje verkoos ze een job als stewardess bij Africa Air. Maar die carrièrewending was van korte duur. Ze kon immers aan de slag als directiesecretaresse voor een bedrijf op de luchthaven en hield dat dertien jaar vol. Na de werkuren en tijdens de weekends ging ze ongestoord verder met het naaien van kleding voor zichzelf, familie, vrienden en kennissen. Ze kreeg meer en meer opdrachten en besloot uiteindelijk zich als fulltime styliste te lanceren. Diouma Dieng stelt nu meer mensen dan de Senegalese overheid tewerk. In de toekomst hoopt ze dat haar dochter Eva haar in het atelier Shalimar zal opvolgen. Dieng ontving verschillende prijzen en medailles en draagt de eretitel Ambassadrice van de Afrikaanse mode. Een groot deel van haar vermogen investeert ze in de bouw van ziekenhuizen en scholen in Afrika. Ze volgt persoonlijk jonge meisjes die van een beroep in de modewereld dromen op. Ze begeleidt hen bij kledingprojecten en investeert in gespecialiseerde opleidingen en workshops voor de meest ambitieuze onder hen.

Interview met Diouma Dieng Diakhaté door Erika Claessens

Heeft het feit dat u niet opgroeide in een bemiddeld gezin uw carrière versneld?
??Ik groeide op in een gezin van bescheiden komaf in Rufisque, een kleine stad vlakbij de hoofdstad Dakar in Senegal. Mijn vader was polygaam. Ik ervoer mijn achtergrond nooit als ??moeilijk??. Mijn vader was dol op me. Hij nam me altijd in bescherming. Mijn moeder was een toegewijde vrouw die als geen ander de opvoeding en zorg van de kinderen op zich nam. Ik mocht ook naar school. Maar ik ben altijd een plantrekker geweest en ik wilde bovendien kost wat kost mijn ouders helpen. Bovendien was ik er niet vies van om in mijn moeders?? kraampje op de markt te staan wanneer zij er een keertje niet kon zijn. Ondertussen reeg ik met pareltjes armbandjes en halskettinkjes aan elkaar. Die verkocht ik dan weer door en dat geld gaf ik aan mijn vader. Dat ik van mode en koketterie hield, heeft natuurlijk ook wel een invloed op het verdere verloop van mijn leven gehad. Ik heb me altijd al een styliste gevoeld. Wanneer je je eigen kleding maakt en regelmatig modeadviezen aan vriendinnen geeft, dan is het niet vreemd dat je het ooit tot designer schopt. Ik ben een autodidact. Ik beschouw mijn gave tot creëren als een geschenk van God. ??

Herinnert u zich nog het moment waarop de dingen plots erg goed gingen lopen?
« Er wordt wel eens beweerd dat ik mijn eerste succes kende tijdens een défilé, maar dat is de waarheid geweld aandoen. Mijn eerste succes vindt zijn oorsprong in een bijna onafwendbaar momentum in 1981. Ik werd uitgenodigd op een bruiloft van een familielid in Mali. Ik droeg een eigen ontwerp. Een boubou in bazin, doorstikt met gele draad. Ik keerde terug naar huis met een zestigtal stofcoupons op zak en opdrachten voor meer dan een miljoen Afrikaanse Frank . Dankzij die voorafbetalingen kon ik me twee aftandse naaimachines voor mijn garage aanschaffen en zo zag mijn atelier Shalimar het daglicht.??

U combineerde verschillende jobs in de beginperiode van Shalimar. Hoe bracht u dat voor mekaar?
??Ik had nooit twee baantjes op hetzelfde moment. Maar na de werkuren werkte ik in mijn garage achter de naaimachine. Dat waren harde tijden. Ik rende van hot naar her omdat ik geen enkele aanbieding wilde mislopen. Ik had ondertussen zelf een gezin gesticht en ik moest mijn mannetje staan op alle fronten. Mijn man was gelukkig erg begripvol en steunde me volop. Als ambitieuze vrouw koos ik bewust voor deze combinatie. Dankzij de steun van mijn man hield ik het vol.??
Heeft uw ervaring als directiesecretaresse in uw voordeel gewerkt in uw latere carrière als styliste?
« Secretariaatswerk is erg relatiegericht. Je komt in contact met mensen. Je moet een zeker hoffelijkheid aan de dag leggen, diplomatisch zijn. Je bent behulpzaam en georganiseerd. Dat zijn vaardigheden die in elk beroep van pas komen. Maar als styliste was het voor mij een absolute meerwaarde. Een goede verstandhouding met het cliënteel is voor een styliste een basisvereiste. Om internationale carrière te maken is het van belang dat je op cultureel vlak je mondje kan roeren. Een leeghoofd komt er niet met schoonheid alleen.??

Wie inspireert u bij het ontwerpen van uw creaties?
??Ik heb geen idolen. Het zijn vrouwen die me inspireren. Moeder Theresa, Liz Taylor en Lady Diana hebben me beïnvloed. Hun schoonheid, hun talent en hun innerlijke kracht zetten me aan tot het maken van iets moois.
Wat is het recept voor het welslagen van een zakenimperium als het uwe?
??Eerst en vooral een kleine investering, twee naaimachine, en een bankkrediet. Maar ook wilskracht, zin om te werken, doorzettingsvermogen en een dosis zelfvertrouwen. De modewereld is een jungle waarin men dromen verkoopt. De droom om mooi te zijn. Je moet moed hebben om daarin door te dringen maar ook voldoende inzet. Je moet offers willen brengen. Er is geen toverwoord dat je roem kan bezorgen. Je moet erin geloven, hard werken en af en toe compromissen maken. Ten slotte moet je goed georganiseerd zijn en een begripvolle man hebben.??

Wat is uw specialiteit?
??Ik ben gespecialiseerd in met de hand geborduurde boubous. Ik maak ook topcreaties op het vlak van avondkledij. Ik werk daarvoor met zijde omdat het zo soepel rond het lichaam valt en in de ruimte beweegt. Maar ik houd ook van zijdestoffen om de uitstraling. Heel mooi om het lichtspel bij zijde te zien. ??

Hoe voelt het om de Ambassadrice van de Afrikaanse Mode te worden genoemd ?
« Natuurlijk ben ik daar trots op! Op zowel professioneel- als privévlak heb ik de top bereikt. Dat is heel bevredigend. Ik zie het ook als een missie die ik voor mijn land en voor het Afrikaanse continent heb volbracht. Het is een plezier om mooie mensen, beroemdheden veelal, te kleden en te weten dat mijn ontwerpen de hele wereld rondreizen en overal geapprecieerd worden. De vele prijzen die ik kreeg zijn het bewijs dat ik geslaagd ben. Dat was de kracht die mij vooruit stuwde. U weet dat wij, Afrikanen, ons voortdurend moeten bewijzen. Toch ben ik dezelfde gebleven, al heb ik hier en daar een litteken opgelopen, maar dat voorziet het leven. Opdat we er sterker zouden uitkomen.??

U investeert veel in Afrikaanse jongeren en in humanitaire projecten. Wat heeft u daartoe aangezet?
??Het is altijd mijn droom geweest om overal in Afrika en in Senegal scholen en moederhuizen op te richten. Daarom heb ik een stichting opgericht. Ik wil voor de Afrikaanse gemeenschap sociale voorzieningen uitbouwen. De situatie in landen als Congo of Sierra Leone is uitzichtloos. Ik wens iedereen vrede toe. In mijn godsdienst, de islam, behoort rijkdom ons niet toe. Ik ben ertoe verplicht met anderen te delen en dat ligt ook in mijn aard. Mijn succes heeft ervoor gezorgd dat ik dat nu kan. Dat ik anderen kan helpen. Elke dag slaag ik daar meer en meer in. Dat schenkt voldoening.??
VOIR AUSSI:
  1.  
  2.  
  3.  
Sans commentaires

Laisser un commentaire

Code De Sécurité