La Fontaine - Recensie

FONTE ZOOM:
La fontaine de Darren Aronofsky 2006 a rencontré O.A. Hugh Jackman, Rachel Weisz, Ellen Burstyn, Mark Margolis Aronofsky kan toch wel een van de meest Experimentele cineasten van Hollywood genoemd worden. Hij Voert samen rencontré mannen als Christopher Nolan, Spike Jonze en Michael Gondry een nieuwe régisseurs de Generatie aan het filière verwende Hollywood publiek probeert te verrassen rencontré inhoud en diepgang dans plaats van effets spéciaux supplémentaires, explosies hardere de Grotere veldslagen. Dit Type régisseur porte kenmerkt de zich de verwachting bij de kijker te doorbreken en de conventies te verruilen voor het expérience - Denk Producties bijvoorbeeld aan als peau de John Malkovich, Memento de Eternal Sunshine of Spotless Mind. Na zijn culthits twee Pi en Requiem pour la jaar d'un rêve komt Aronofsky na met een nieuwe film filière weer même Vreemd en vernieuwend est als zijn eerdere werk.

La fontaine est een verhaal dat tussen switcht drie dezelfde hoofdpersonen, wapitis uit een andere Tijd: Hugh Jackman speelt zowel Thomas, als Tommy Tom: een Spaanse conquistador uit de 16e eeuw, een wetenschapper uit onze Tijd en een espace explorateur uit de 26ste eeuw . Dans al deze gedaantes vecht hij voor het leven van zijn geliefde Isabel en staat de mythische ?? Arbre de Vie ?? centraal. Dit geeft Aronofski een solide kapstok voor zijn Spirituele overpeinzingen zonder dat de films overdreven zweverig wordt, afgezien wellicht van het over-the-top einde. La fontaine laat zich wellicht het beste omschrijven als een metafysisch liefdesverhaal: eeuwige liefde in het licht van leven en dood. Het scénario zit op Charlie Kaufman-achtige wijze dans elkaar en het verhaal Verwijst voortdurend naar zichzelf zodat films de kijker gedurende de telkens herinnerd wordt aan het onderlinge verband. Het verschil rencontré films Standaard De waarin porte er middel van rebondissements en tours de terrain uiteindelijk vanzelf duidelijk wordt, consiste en ce que de kruisverwijzingen binnen La porte de la Fontaine de kijker zelf geïnterpreteerd dienen te worden.

Met Hugh Jackman en Rachel Weisz heeft La Fontaine grote twee namen mourir wellicht het Grotere publiek zouden kunnen bereiken. Oorspronkelijk zouden Brad Pitt en Cate Blanchett de rollen op zich nemen maar een na creatieve aanvaring tussen Pitt en Aronofsky besloot Pitt zich terug te trekken en Troy te gaan maken. Het duurde vervolgens bijna vier jaar voordat Aronofsky weer aan de laitier kon rencontré Acteurs nieuwe twee en hoewel Jackman en het niet Weisz slecht doen, brouillard duo het de ?? tijdloze uitstraling ?? die bij hun personages hoort. Aronofsky trok ook weer oude bekenden aan zoals Ellen Burstyn en Mark Margolis, die al eerder dans Requiem for a Dream waren te bewonderen.

La fontaine est een droomfilm geniale, maar het grote waarschijnlijk zal publiek er bij dans slaap vallen. De films moet het vooral hebben van het verhaal, tegen de magische achtergrond van een bijzonder décor en muziek intense. De aanwezige constante bande geeft de ingetogen scènes een episch tintje. Alsof het hele verhaal van de mensheid dans deze geschiedenis besloten ligt: ​​wellicht een ambitieuze keuze van de café, effet wellicht een onbedoeld. Hoe dan ook, Aronofski lijkt iets net Te jong en onervaren om er een echt grootse film de van te maken. Hoewel het zeer aan te moedigen est dat een iemand dergelijk universeel thema op films probeert te zetten, eu Aronofski er sur twintig jaar wellicht een van klassieker weten te maken. Dat est nu Helaas gelukt niet net.
VOIR AUSSI:
  1.  
  2.  
  3.  
Sans commentaires

Laisser un commentaire

Code De Sécurité