Opinie Israël 2: Jaaroverzicht 5770 ?? Goldstone VN-rapport

FONTE ZOOM:
Het Joodse jaar 5770 eindigt op 8 september 2010. Tijd om de balans op te maken over een aantal zaken die het afgelopen jaar hebben gespeeld. Eén van de kwesties die nog lang bleef doorspelen waren de naweeën van het Goldstone VN-rapport over de oorlog in Gaza 2008-2009. In dit rapport worden Israël en Hamas van oorlogsmisdaden beschuldigd. In dit artikel de visie van Etsel.

Waar ging de Gaza-oorlog 2008-2009 precies over?

Sinds jaren werd Israël vanuit Gaza met raketten en mortieren beschoten. Vooral in 2008 was de situatie in de Israëlische dorpen en steden haast ondraaglijk geworden. Constant moesten mensen naar de schuilkelders vluchten wanneer er weer een luchtalarm afging. Slechts tientallen seconden hadden de bewoners tijd om een schuilkelder op te zoeken. Soms was er sprake van een voltreffer en vielen er gewonden en zelfs doden.

Op enig moment vonden de Israëlische regering en het Israëlische leger dat het genoeg was. Israël viel wel af en toe Gaza aan maar die aanvallen bleken niet voldoende te zijn. Het was tijd voor een massale actie waarbij honderden doelen zouden worden gebombardeerd en uiteindelijk ook nog grondtroepen zouden worden ingezet. Na drie weken strijd was Israël erin geslaagd om Hamas een grote slag toe te brengen. De terreurorganisatie slaagde er niet meer in om massale raketaanvallen op Israël uit te voeren. Tijdens de drie weken durende strijd heeft Israël 1200 doelen gebombardeerd. Hamas heeft niet meer dan 600 raketten af kunnen schieten . Israël had dus voor een groot deel haar doel bereikt alhoewel sommigen vonden dat heel de Hamas-top uitgeschakeld had moeten worden. Dat laatste is uiteindelijk niet gebeurd. Wel vielen er bij de Palestijnen ruim 1000 doden . Aan Israëlische zijde bleef de teller staan op 13 doden waarvan 9 soldaten. Ook heeft Israël tijdens de oorlog de hulp aan Gaza gewoon voortgezet. Er werd na enige tijd elke dag 3 uur een gevechtspauze ingelast om vrachtwagens met medicijnen en voedsel toegang tot Gaza te verlenen. Dit gebeurde ondanks dat Hamas doorging met beschietingen.

Na de oorlog is het relatief rustig geworden in Zuid-Israël. Nog slechts af en toe schieten terroristen raketten en mortieren richting Israël. Edit: In 2011 zijn de raketaanvallen vanuit Gaza weer behoorlijk toegenomen.

Het Goldstone VN-rapport

Al vanaf het begin van de oorlog kreeg Israël internationale kritiek te verduren. De internationale gemeenschap had jarenlang haar mond gehouden over de aanvallen van Hamas. Maar nu Israël met een massale actie begon sprong de internationale media er bovenop. Ondanks dat Israël niet toestond dat er vanuit Gaza werd bericht deden de media uitgebreid verslag van de strijd. Veel meer dan bijvoorbeeld bij andere brandhaarden in de wereld: Irak, Tsjetsjenië en Afghanistan. Toch vielen er bij de Israëlische aanval op Gaza minder doden dan bij genoemde andere conflicten.

Hoewel misschien niet helemaal verwacht, was het achteraf bezien eigenlijk helemaal niet zo verbazingwekkend dat de VN een onderzoek ging instellen naar de Gaza-oorlog. Het lag geheel in de lijn met de internationale kritiek die Israël tijdens de oorlog had gekregen.

Op 15 september 2009 bracht een onderzoeksteam van de VN, o.l.v. Richard Goldstone, een rapport uit met de titel: United Nations Fact Finding Mission on the Gaza Conflict. De algemene conclusie van het rapport luidde dat zowel Israël als Hamas oorlogsmisdaden hadden gepleegd. Er was gekeken naar de juridische kant van de oorlog waarbij zittingen in Genève en Gaza werden gehouden. Goldstone adviseerde de Veiligheidsraad van de VN om zijn conclusies naar het Internationale Strafhof in den Haag te sturen. Die zou dan de verantwoordelijken kunnen vervolgen. Israël en de Palestijnen erkennen evenwel het Strafhof niet. Beide hebben ook geen medewerking verleend aan het onderzoek van Goldstone . Beide hebben dan ook kritiek op het Goldstone VN-rapport. De voornaamste kritiek van Israël luidde dat het rapport geen melding maakt van de duizenden raketten die Hamas op Israël had afgeschoten vóór het begin van de operatie. Ook vond Israël het onaanvaardbaar dat een vergelijking werd gemaakt tussen degenen die terreur bedrijven en de slachtoffers van terreur. Zo werd het terrorisme door de VN aangemoedigd. Israël heeft daarnaast nog zelf onderzoek gedaan naar honderden aantijgingen. Sommige daarvan werden gehonoreerd. Ook is er een rapport gekomen van Malam die vooral in ging op de strijdmethoden van Hamas. Er waren 4 punten van kritiek op het Goldstone VN-rapport:
  1. Het gaat niet over Hamas als terreurgroep.
  2. Minimalisering van dreiging van raketaanvallen van Hamas.
  3. Geen informatie over militaire opbouw van Hamas.
  4. Geen aandacht voor de rol van Syrië en Iran met wapenleveranties.

Visie Etsel op het Goldstone VN-rapport

De algemene conclusie van het Goldstone VN-rapport luidt dat zowel Israël als Hamas oorlogsmisdaden hebben begaan. Vooral de beschuldiging dat Israël oorlogsmisdaden heeft gepleegd is een erg boute uitspraak. Een land dat haar burgers verdedigt tegen raketaanvallen kan natuurlijk nimmer beschuldigd worden van oorlogsmisdaden, tenzij er sprake zou zijn van opzettelijk geweld tegen onschuldige burgers. Volgens de VN heeft juist elk land de plicht om haar burgers te beschermen. Wanneer Israël hierbij in gebreke zou zijn gebleven had pas van oorlogsmisdaden kunnen worden gesproken. Daar komt bij dat het Israëlische leger relatief weinig burgerslachtoffers heeft gemaakt. Er vielen ruim 1000 doden aan Palestijnse zijde. Dat impliceert dat er ongeveer 300 burgerslachtoffers vielen . Hierbij moet het volgende in acht worden genomen: een hoge bevolkingsdichtheid in Gaza; Hamas die opereerde vanuit plekken waar veel burgers zitten ; Hamas terroristen waren in burger gekleed. In dat licht bezien is het aantal burgerslachtoffers relatief laag. Israël voerde bovendien precisie aanvallen uit en schoot niet in het wilde weg . Bij soortgelijke conflicten in Afghanistan en Irak vallen veel meer burgerslachtoffers en wordt dit vaak verzwegen of pas veel later bekend na het lekken van informatie . In die gevallen wordt echter nauwelijks het woord oorlogsmisdaden in de mond genomen.

In het geval van Israël wordt het woord oorlogsmisdaden wél gebruikt met als doel het land politiek te dwarsbomen en te isoleren. Een zogenaamd onpartijdig rapport van de VN kan daarbij goed gebruikt worden. Het is alsof de VN er Israël mee wil waarschuwen de volgende keer zichzelf niet opnieuw te verdedigen tegen raketaanvallen. Dat de VN ook de raketaanvallen van Hamas als oorlogsmisdaden betitelt komt te laat en is slechts bedoeld als doekje voor het bloeden. Zowel vóór als na de oorlog in Gaza heeft de VN zich niet tegen de raketaanvallen uitgesproken. De VN treedt pas op als Israël het waagt zichzelf te verdedigen. Doet Israël niets en laat het Hamas ongemoeid raketten op Israël afschieten dan zwijgt de VN.

Hetzelfde soort scenario hebben we overigens onlangs nog gezien bij de hulpvloot voor Gaza. Israël had toen tijdig aangegeven dat hulpgoederen via Israël Gaza binnen konden komen. De actievoerders waren er echter opgebrand om de zeeblokkade van Gaza te doorbreken. Er werd opzettelijk geweld gebruikt tegen de Israëlische mariniers die het schip enterden. Toen de soldaten uit zelfverdediging activisten doodden kreeg Israël de schuld buitenproportioneel geweld te hebben gebruikt. Ook in dit geval mocht Israël zich niet verdedigen. En ook nu wil de VN weer een zogenaamd onpartijdig onderzoek verrichten.

Duidelijk is dat het internationaal recht tegenwoordig misbruikt wordt voor politieke doeleinden. De VN is een wapen geworden van Israëls vijanden. Met recht heeft dit allemaal niets meer te maken. Het Goldstone VN-rapport is daarvan een duidelijk bewijs.

EDIT

Inmiddels heeft Richard Goldstone toegegeven dat Israël geen oorlogsmisdaden heeft begaan, zie: Reconsidering the Goldstone Report on Israel. Tevens heeft Hamas toegegeven gelogen te hebben: Hamas loog over aantallen burgerslachtoffers.
VOIR AUSSI:
  1.  
  2.  
  3.  
Sans commentaires

Laisser un commentaire

Code De Sécurité