Roch Hachana: Taping d'Isaac Genèse 21: 1-22: 14

FONTE ZOOM:
Dans Genèse 21 et 22 raconte comment Abraham et Sarah un fils en fin de vie, Isaac. Lorsque Isaac était âgé de 37 ans, Dieu met Abraham à l'épreuve en lui demandant d'apporter Isaac en holocauste sur le mont Moriah. Finalement, Abraham est arrêté. Dieu vit que Abraham lui assez de foi. Au lieu d'Isaac, Abraham apporte un bélier en holocauste.

Genèse 21: 1-22: 14

Le Seigneur a visité Sara comme il avait dit, et l'Éternel fit à Sara comme il avait parlé. Et Sara conçut, et enfanta à Abraham un fils dans sa vieillesse, au temps que Dieu lui avait parlé. Et Abraham appelé le fils qui lui était né, que Sara lui donna, Isaac ... Quand ils avaient fait l'alliance à Beersheba, Abimélec et son commandant de l'armée Picol partirent et retournèrent au pays des Philistins. Et Abraham planta un tamaris à Beersheba, et il invoqua le nom du Seigneur, le Dieu éternel. Et Abraham demeura quelque temps comme un étranger dans le pays des Philistins. Après ce qui se est passé, que Dieu a mis Abraham à l'épreuve. Il lui dit: Abraham, et a dit ceci: Je suis là. Et il dit: Prends ton fils, ton unique, celui que tu aimes, Isaac, et aller au pays de Morija, et là offre-le en holocauste sur l'une des montagnes que je appellerai ... Quand Abraham a frappé ses yeux et là, il vit un bélier derrière par les cornes dans un buisson. Et Abraham alla prendre le bélier, et l'offrit en holocauste à la place de son fils. Et Abraham appela le lieu: Le Seigneur lui fournir; pourquoi dit encore aujourd'hui: Sur la montagne du Seigneur sera fourni.

Le texte intégral lit en hébreu:
א וַיהוָה פָּקַד אֶת-שָׂרָה כַּאֲשֶׁר אָמָר וַיַּעַשׂ יְהוָה לְשָׂרָה כַּאֲשֶׁר דִּבֵּר. ב וַתַּהַר וַתֵּלֶד שָׂרָה לְאַבְרָהָם בֵּן לִזְקֻנָיו לַמּוֹעֵד אֲשֶׁר-דִּבֶּר אֹתוֹ אֱלֹהִים. ג וַיִּקְרָא אַבְרָהָם אֶת-שֶׁם-בְּנוֹ הַנּוֹלַד-לוֹ אֲשֶׁר-יָלְדָה-לּוֹ שָׂרָה יִצְחָק. ד וַיָּמָל אַבְרָהָם אֶת-יִצְחָק בְּנוֹ בֶּן-שְׁמֹנַת יָמִים כַּאֲשֶׁר צִוָּה אֹתוֹ אֱלֹהִים. ה וְאַבְרָהָם בֶּן-מְאַת שָׁנָה בְּהִוָּלֶד לוֹ אֵת יִצְחָק בְּנוֹ. ו וַתֹּאמֶר שָׂרָה צְחֹק עָשָׂה לִי אֱלֹהִים כָּל-הַשֹּׁמֵעַ יִצְחַק-לִי. ז וַתֹּאמֶר מִי מִלֵּל לְאַבְרָהָם הֵינִיקָה בָנִים שָׂרָה כִּי-יָלַדְתִּי בֵן לִזְקֻנָיו. ח וַיִּגְדַּל הַיֶּלֶד וַיִּגָּמַל וַיַּעַשׂ אַבְרָהָם מִשְׁתֶּה גָדוֹל בְּיוֹם הִגָּמֵל אֶת-יִצְחָק. ט וַתֵּרֶא שָׂרָה אֶת-בֶּן-הָגָר הַמִּצְרִית אֲשֶׁר-יָלְדָה לְאַבְרָהָם מְצַחֵק. י וַתֹּאמֶר לְאַבְרָהָם גָּרֵשׁ הָאָמָה הַזֹּאת וְאֶת-בְּנָהּ כִּי לֹא יִירַשׁ בֶּן-הָאָמָה הַזֹּאת עִם-בְּנִי עִם-יִצְחָק. יא וַיֵּרַע הַדָּבָר מְאֹד בְּעֵינֵי אַבְרָהָם עַל אוֹדֹת בְּנוֹ. יב וַיֹּאמֶר אֱלֹהִים אֶל-אַבְרָהָם אַל-יֵרַע בְּעֵינֶיךָ עַל-הַנַּעַר וְעַל-אֲמָתֶךָ כֹּל אֲשֶׁר תֹּאמַר אֵלֶיךָ שָׂרָה שְׁמַע בְּקֹלָהּ כִּי בְיִצְחָק יִקָּרֵא לְךָ זָרַע. יג וְגַם אֶת-בֶּן-הָאָמָה לְגוֹי אֲשִׂימֶנּוּ כִּי זַרְעֲךָ הוּא. יד וַיַּשְׁכֵּם אַבְרָהָם בַּבֹּקֶר וַיִּקַּח-לֶחֶם וְחֵמַת מַיִם וַיִּתֵּן אֶל-הָגָר שָׂם עַל-שִׁכְמָהּ וְאֶת-הַיֶּלֶד וַיְשַׁלְּחֶהָ וַתֵּלֶךְ וַתֵּתַע בְּמִדְבַּר בְּאֵר שָׁבַע. טו וַיִּכְלוּ הַמַּיִם מִן-הַחֵמֶת וַתַּשְׁלֵךְ אֶת-הַיֶּלֶד תַּחַת אַחַד הַשִּׂיחִם. טז וַתֵּלֶךְ וַתֵּשֶׁב לָהּ מִנֶּגֶד הַרְחֵק כִּמְטַחֲוֵי קֶשֶׁת כִּי אָמְרָה אַל-אֶרְאֶה בְּמוֹת הַיָּלֶד וַתֵּשֶׁב מִנֶּגֶד וַתִּשָּׂא אֶת-קֹלָהּ וַתֵּבְךְּ. יז וַיִּשְׁמַע אֱלֹהִים אֶת-קוֹל הַנַּעַר וַיִּקְרָא מַלְאַךְ אֱלֹהִים אֶל-הָגָר מִן-הַשָּׁמַיִם וַיֹּאמֶר לָהּ מַה-לָּךְ הָגָר אַל-תִּירְאִי כִּי-שָׁמַע אֱלֹהִים אֶל-קוֹל הַנַּעַר בַּאֲשֶׁר הוּא-שָׁם. יח קוּמִי שְׂאִי אֶת-הַנַּעַר וְהַחֲזִיקִי אֶת-יָדֵךְ בּוֹ כִּי-לְגוֹי גָּדוֹל אֲשִׂימֶנּוּ. יט וַיִּפְקַח אֱלֹהִים אֶת-עֵינֶיהָ וַתֵּרֶא בְּאֵר מָיִם וַתֵּלֶךְ וַתְּמַלֵּא אֶת-הַחֵמֶת מַיִם וַתַּשְׁקְ אֶת-הַנָּעַר. כ וַיְהִי אֱלֹהִים אֶת-הַנַּעַר וַיִּגְדָּל וַיֵּשֶׁב בַּמִּדְבָּר וַיְהִי רֹבֶה קַשָּׁת. כא וַיֵּשֶׁב בְּמִדְבַּר פָּארָן וַתִּקַּח-לוֹ אִמּוֹ אִשָּׁה מֵאֶרֶץ מִצְרָיִם. {} פ

כב וַיְהִי בָּעֵת הַהִוא וַיֹּאמֶר אֲבִימֶלֶךְ וּפִיכֹל שַׂר-צְבָאוֹ אֶל-אַבְרָהָם לֵאמֹר אֱלֹהִים עִמְּךָ בְּכֹל אֲשֶׁר-אַתָּה עֹשֶׂה. כג וְעַתָּה הִשָּׁבְעָה לִּי בֵאלֹהִים הֵנָּה אִם-תִּשְׁקֹר לִי וּלְנִינִי וּלְנֶכְדִּי כַּחֶסֶד אֲשֶׁר-עָשִׂיתִי עִמְּךָ תַּעֲשֶׂה עִמָּדִי וְעִם-הָאָרֶץ אֲשֶׁר-גַּרְתָּה בָּהּ. כד וַיֹּאמֶר אַבְרָהָם אָנֹכִי אִשָּׁבֵעַ. כה וְהוֹכִחַ אַבְרָהָם אֶת-אֲבִימֶלֶךְ עַל-אֹדוֹת בְּאֵר הַמַּיִם אֲשֶׁר גָּזְלוּ עַבְדֵי אֲבִימֶלֶךְ. כו וַיֹּאמֶר אֲבִימֶלֶךְ לֹא יָדַעְתִּי מִי עָשָׂה אֶת-הַדָּבָר הַזֶּה וְגַם-אַתָּה לֹא-הִגַּדְתָּ לִּי וְגַם אָנֹכִי לֹא שָׁמַעְתִּי בִּלְתִּי הַיּוֹם. כז וַיִּקַּח אַבְרָהָם צֹאן וּבָקָר וַיִּתֵּן לַאֲבִימֶלֶךְ וַיִּכְרְתוּ שְׁנֵיהֶם בְּרִית. כח וַיַּצֵּב אַבְרָהָם אֶת-שֶׁבַע כִּבְשֹׂת הַצֹּאן לְבַדְּהֶן. כט וַיֹּאמֶר אֲבִימֶלֶךְ אֶל-אַבְרָהָם מָה הֵנָּה שֶׁבַע כְּבָשֹׂת הָאֵלֶּה אֲשֶׁר הִצַּבְתָּ לְבַדָּנָה. ל וַיֹּאמֶר כִּי אֶת-שֶׁבַע כְּבָשֹׂת תִּקַּח מִיָּדִי בַּעֲבוּר תִּהְיֶה-לִּי לְעֵדָה כִּי חָפַרְתִּי אֶת-הַבְּאֵר הַזֹּאת. לא עַל-כֵּן קָרָא לַמָּקוֹם הַהוּא בְּאֵר שָׁבַע כִּי שָׁם נִשְׁבְּעוּ שְׁנֵיהֶם. לב וַיִּכְרְתוּ בְרִית בִּבְאֵר שָׁבַע וַיָּקָם אֲבִימֶלֶךְ וּפִיכֹל שַׂר-צְבָאוֹ וַיָּשֻׁבוּ אֶל-אֶרֶץ פְּלִשְׁתִּים. לג וַיִּטַּע אֶשֶׁל בִּבְאֵר שָׁבַע וַיִּקְרָא-שָׁם בְּשֵׁם יְהוָה אֵל עוֹלָם. לד וַיָּגָר אַבְרָהָם בְּאֶרֶץ פְּלִשְׁתִּים יָמִים רַבִּים.

א וַיְהִי אַחַר הַדְּבָרִים הָאֵלֶּה וְהָאֱלֹהִים נִסָּה אֶת-אַבְרָהָם וַיֹּאמֶר אֵלָיו אַבְרָהָם וַיֹּאמֶר הִנֵּנִי. ב וַיֹּאמֶר קַח-נָא אֶת-בִּנְךָ אֶת-יְחִידְךָ אֲשֶׁר-אָהַבְתָּ אֶת-יִצְחָק וְלֶךְ-לְךָ אֶל-אֶרֶץ הַמֹּרִיָּה וְהַעֲלֵהוּ שָׁם לְעֹלָה עַל אַחַד הֶהָרִים אֲשֶׁר אֹמַר אֵלֶיךָ. ג וַיַּשְׁכֵּם אַבְרָהָם בַּבֹּקֶר וַיַּחֲבֹשׁ אֶת-חֲמֹרוֹ וַיִּקַּח אֶת-שְׁנֵי נְעָרָיו אִתּוֹ וְאֵת יִצְחָק בְּנוֹ וַיְבַקַּע עֲצֵי עֹלָה וַיָּקָם וַיֵּלֶךְ אֶל-הַמָּקוֹם אֲשֶׁר-אָמַר-לוֹ הָאֱלֹהִים. ד בַּיּוֹם הַשְּׁלִישִׁי וַיִּשָּׂא אַבְרָהָם אֶת-עֵינָיו וַיַּרְא אֶת-הַמָּקוֹם מֵרָחֹק. ה וַיֹּאמֶר אַבְרָהָם אֶל-נְעָרָיו שְׁבוּ-לָכֶם פֹּה עִם-הַחֲמוֹר וַאֲנִי וְהַנַּעַר נֵלְכָה עַד-כֹּה וְנִשְׁתַּחֲוֶה וְנָשׁוּבָה אֲלֵיכֶם. ו וַיִּקַּח אַבְרָהָם אֶת-עֲצֵי הָעֹלָה וַיָּשֶׂם עַל-יִצְחָק בְּנוֹ וַיִּקַּח בְּיָדוֹ אֶת-הָאֵשׁ וְאֶת-הַמַּאֲכֶלֶת וַיֵּלְכוּ שְׁנֵיהֶם יַחְדָּו. ז וַיֹּאמֶר יִצְחָק אֶל-אַבְרָהָם אָבִיו וַיֹּאמֶר אָבִי וַיֹּאמֶר הִנֶּנִּי בְנִי וַיֹּאמֶר הִנֵּה הָא & # 14461; sh et Hatzim et Aya Hsh holocauste. Abraham H. et dit dieu Irah-dedans Hsh holocauste mon fils et deux d'entre eux Illacho Ihdo. T. Et ils vinrent Hmkom Asr Amr-lui Halhim et Iven il Abraham Au-Hmzbh et le CIRC Au-arbres et Iakd Au-Isaac et veino ISHM Il lui sur-Hmzbh arbres à MMAL. J. Abraham et Islh Au-son étreinte et Ikh Au-Hmaclt Lshacht Au-veino. K et Ikra déesse MLAC Seigneur Mn-ciel et dit Abraham Abraham et dit Hnni. L et ladite rien Tslh-Idc El-Hnar et lui Al-Tas tout __gVirt_NP_NN_NNPS<__ dieu idati Ci Ci Ath-Ira-ce que vous et ne doit pas HSCT At-At-Venc Ihidc MmNi. M et Isha Abraham Au-hublot et Ira et voici ram-après Nahz Vsbc Bkrnio et Illach Abraham et Ikh Au-Hayl et Ialhu holocauste Tht veino. Abraham Ikra main Hmkom qu'un nom Seigneur Irah Asr IAMR Hium Seigneur sur le mont Irah.

Dieu herinnerde Sarah

Herinnering, koningschap en Shofarot
"Herinnering" est la fourgonnette de één van de drie hoofdthema Rosh Hasjana. Vous voulez het est de waarop dag "de herinnering van het al bestaan ​​voor U komt."

En Sara zei: Dieu heeft gemaakt, dat ik lach: Ieder die het hoort, zal om mijnentwil lachen

Kroning
Als het notion van de dag Rosh Hasjana van Dieux "Kröning" als koning paradijs van het een verklaart verwarrend paradoxe de aard van de dag. Aan de kant ène, Rosh Hasjana est wanneer nous de Accepteren soevereiniteit voor de Grote Koning staan ​​en trillend het juk van zijn. Andere kant Aan de, est het een feest. Dans Néhémie 8:10 staat: "Deze dag est dé Ici, uw Dieu, heilig; bedrijft geen Rouw en weent niet."

Maar zo est de aard van een Kroning: het is een gebeurtenis dat trille en Vreugde, ontzag en Viering combineert. Vous voulez Ware koningschap ontleent zich aan vrijwillige onderwerping van een volk aan hun soevereiniteit.

Dans alles wat u Sara tot zegt, moet gij naar haar luisteren

profetie Sara
Dit leert ons dat Sara superieur était en profetie dix op zichten van Abraham.

En Dieu Hoorde de souches van de jongen

eigen gebed
Dit leert ons dat een van een gebed persoon voor zichzelf verkiesbaar est boven gebeden van anderen voor ourlet en eerder wordt geaccepteerd.

Vous voulez Dieu heeft naar de tige van de gehoord de Jongen, Daar waar hij est

Beoordeling
De engelen kwamen haastig om ourlet aan te klagen en Riepen uit: «Meester van het Universum Zou U een bron brengen naar iemand die tard Uw kinderen rencontré dorst ombrengen?" "Hoe est hij nu?" vroeg Dieu. "Rechtvaardig", Zeiden de engelen. Dieu zei: "Ik beoordeel een mens alleen op het instant zoals hij est."

En zijn voor Moeder nam ourlet een vrouw uit Egypte des terres het

vrouw uit Egypte
Rabbi Jitschak zei: Gooi een stok dans de lucht en het zal op de Grond terugvallen. Er staat geschreven "En zij een avait Egyptische slavin, Wier naam Hagar était"; daarom nam zijn voor Moeder ourlet een vrouw uit Egypte des terres het.

En Abraham plantte te Beersheva een tamaris, en Riep daar de naam van de Voici, de eeuwige Dieu, aan

gastvrijheid
Wanneer de gasten van Abraham ourlet wenste te zijn voor zegenen gastvrijheid, zou hij tegen poule zeggen: "Est-het dat voedsel jullie gegeten hebben porte mij verschaft Je moet Hem danken, prijzen en zegenen mourir de wereld geschapen heeft?!"

schepselen van Dieu
Wanneer Abraham naar zijn gasten keek, zag hij geen heidenen en afgodendienaars; hij zag schepselen van Dieu, la erkennen de mannen en vrouwen geschapen naar het Goddelijk beeld die een potentie hadden hun Schepper en zijn wil te dienen. Een vriendelijk woord en een Helpende main zal deze Innerlijke potentie aan het licht brengen. Soms est nodig «Druk» meer.

Hierna gebeurde het, dat op Dieu Abraham de proef stelde

Dieu test de rechtvaardige
Dieu niet de test de goddeloze, maar de rechtvaardige. Zoals net een goede pottenbakker alleen de vaten essai en niet de slechte. Alleen de goede vaten zullen niet breken zelfs rencontré Vele Slagen.

Controverse
Izaak en Ismaël hadden een controverse. Ismaël zei tegen Izaak: «Dieu houdt meer van mij dan van jou, veulent ik mijn werd op besneden Dertiende, maar jij werd besneden als een bébé en kon niet weigeren". Izaak antwoordde terug: ". Jij gaf slechts drie druppels bloed aan Dieu Ik ben 37 nu, en als Dieu gevraagd avait mij op te offeren, zou ik niet weigeren." Toen zei de Heilige: "Dit is het moment!"

Joods zijn
Joods zijn is een staat van wezen. Dit est de diepere betekenis van het debat tussen Ismaël en Izaak. Een Joodse bébé est onbewust van de besnijdenis. Dit est precies wat besnijdenis betekent: de relatie rencontré Dieu est niet wat een Jood denkt, voelt de doet, maar zijn est Jood-zijn.

En hij zijn zadelde ezel

ezel van de Masjiach
Dit est dezelfde ezel waarmee Mozes naar Egypte roseau; en dit est dezelfde ezel waarmee de Masjiach zal arrivantsrriveren

En hij zijn obligataire zoon Izaak grande

vastbinden
Les hommes Kan Iemand van 37 jaar vastbinden zonder zijn instemming? Maar toen Abraham zijn zoon Izaak Ging offeren, zei Izaak tegen ourlet: Vader, ik ben een jonge homme en dat ik ben Bang mijn lichaam zal Trillen uit angoisse voor het mes en ik zal je verdriet doen, waardoor het offre zal mislukken; Bindt me daarom vaste.

En Abraham noemde De Plaats Adonaï-Yireh

Jeruzalem
Sem noemde het Salem, veulent er staat geschreven: En Melchisédek, De Koning van Salem. De Heilige zei: Als het Ik Yireh noem zoals Abraham acte, dan zal Sem, een rechtvaardige homme, het berouwen; terwijl als het Ik Salem noem zoals Sem deed, dan zal Abraham, een homme de rechtvaardige, het berouwen. Daarom noem ik het Jeruzalem, dat beide namen Yireh en Salem bevat.

Meer informatie: Page de démarrage - Jodendom: Joodse feestdagen / Shabbat.
VOIR AUSSI:
  1.  
  2.  
  3.  
Sans commentaires

Laisser un commentaire

Code De Sécurité